Friday, January 11, 2008

Ποια αγάπη;



Γεννιέται σε απρόσφορα λειβάδια...
Μεγαλώνει σε χέρια που έμαθαν να μένουν άπραγα...
Τρέφεται με λέξεις...
Ξεδιψά με δάκρυα...
Ζει σε όνειρο...
Κοιμάται και σταματά να ονειρεύεται...
Ξυπνά και βασανίζει...
Βασανίζει και δυναμώνει...
Γερνά και εδραιώνεται...
Πεθαίνει και νοσταλγεί...

...σε όσους που ακόμα ψάχνουν σε πολλά υποσχόμενα σκοτάδια...

6 Comments:

Blogger street spirit said...

;)

9:49 PM  
Blogger ViSta said...

Θραύεται με τόνους ρομαντικών ελπίδων
Φτύνει κατάμουτρα όσους σε αυτήν πιστεύουν
και μελαγχολεί στη μοναξιά που η ίδια σαν τρομερό τοίχος τριγύρω της ύψωσε

8:34 PM  
Blogger Storyteller said...

Vista τι εκπληξη ήταν αυτή...κατι τρέχει με το blog σου και μου ζηταει confirmation...δεν ξέρω τα τερτιπια αυτά και δεν μπορω να σε διαβάσω...μα τι συμβαίνει τέλος πάντων....

6:19 PM  
Blogger ViSta said...

έτσι έτσι ειμαι Storyteller... γεμάτη εκπλήξεις... :-)
(το blog το είχα κλείσει ενδιάμεσα, αλλά όπως είδες το άνοιξα ξανά, για να δούμε...για να δούμε για πόσο αυτήν τη φορά...)

7:19 PM  
Anonymous peslac said...

Γεια σου, παραμυθά! Δεν γινόταν να μην ψάξω να σε βρω! :)

Ο μαθητής σου!

5:10 PM  
Anonymous senior truth said...

συγκινημενη και ευγνωμων...
για τον τροπο που γραφεις και κανεις ακομη και τα σημεια στιξης να εχουν διπλη αξια....

11:28 PM  

Post a Comment

<< Home